15 papers
Addictiegeneeskunde richt zich op het begrijpen en behandelen van verslaving, waarbij wetenschappers kijken naar zowel de biologische mechanismen in de hersenen als de sociale factoren die een rol spelen. Het is een dynamisch veld dat voortdurend nieuwe inzichten levert over hoe verslaving ontstaat en welke behandelingen het meest effectief zijn voor verschillende vormen van afhankelijkheid.
Op Gist.Science maken we dit complexe onderzoek toegankelijk voor iedereen. Elke nieuwe preprint die verschijnt op medRxiv binnen deze categorie wordt door ons verwerkt. Wij bieden voor elk artikel een heldere samenvatting in gewone taal, aangevuld met een gedetailleerde technische analyse voor specialisten. Hieronder vindt u de meest recente publicaties uit dit vakgebied.
Dit onderzoek toont aan dat dynamisch multi-task learning, dat longitudinale gegevens en gedeelde informatie tussen verschillende middelen combineert, de voorspelling van het begin van middelengebruik bij adolescenten in de ABCD-studie significant verbetert ten opzichte van statische modellen.
Deze studie concludeert dat het voorspellen van rookdrang en terugval bij een stoppoging met machine learning en EMA-data slechts bescheiden presteert en dat een combinatie met regelgebaseerde benaderingen waarschijnlijk nodig is voor een effectieve JITAI, aangezien complexere modellen niet consistent beter presteerden dan eenvoudigere.
Dit protocol beschrijft een cross-sectionele enquête om de kleinste waardevolle verbetering (SWD) van psychotherapie voor alcoholgebruiksstoornis te schatten, waarbij wordt onderzocht welke minimale effectgrootte patiënten en professionals als de moeite waard beschouwen in ruil voor de kosten en ongemakken van de behandeling.
Het FALCO-project beschrijft een internationaal gerandomiseerd gecontroleerd onderzoek dat de langetermijneffecten van actieve muziektherapie en muziekluisteren als aanvulling op de standaardbehandeling voor verslavingen onderzoekt om de ziektefarde te verminderen en de kwaliteit van leven te verbeteren.
Een nationale enquête onder Amerikaanse voorschrijvers van buprenorfine onthult dat langwerkende injecteerbare buprenorfine onderbenut blijft ondanks hoge beoordelingen voor de eigenschappen ervan, waarbij een hoger gebruik vooral wordt waargenomen bij clinici die grotere caseloads van opioïdgebruikstoornissen beheren, in plaats van bij verschillen in specialisme of houdingen ten opzichte van medicijnkenmerken.